از اهل زمان چو نااميدم شب و روز * ميلى كه مرا به اين و آن بود نماند ( ص 225 ) ترجمه منثور ميبدى : متغير شد دوستى و برادرى قومى كه ايشان را دوست و برادر مىپنداشتم . و كم شد راستى و بريده شد اميد از جمعى كه يارى ازيشان چشم مىداشتم . ( ص 225 ) ترجمه منثور دكتر امامى : دوستى و برادرى بگشته راستى كاستى گرفته و اميد بگسسته است . ( ص 33 ) و ربّ اخ وفيت له وفىّ « 1 » * و لكن لا يدوم له الوفاء ( ب 10 ) شوقى : بسى كردم وفا با هر برادر * و ليكن با من آخر بىوفا شد ( ب 48 ) ميبدى : بسيار كسى كه كرد دعوى وفا * با او به وفا زيستم از صدق و صفا ليكن چو رسيد وقت يارى كردن * پيدا نشد از جانب او غير جفا ( ص 231 ) ترجمه منثور ميبدى : بسى برادر وفادار كه وفا كردم مرو را و ليكن هميشه نيست مرد را وفا . ( ص 231 ) ترجمه منثور دكتر امامى : بسا برادر كه پاس حق‌اش بداشتم و او پاس من ندارد . ( ص 33 ) و افضل قسم الله للمرء عقله * فليس من الخيرات شىء يقاربه ( ب 105 )

--> ( 1 ) - وفىّ : صفت براى اخ ( ميبدى ص 230 ) - امامى : له به حق